Tuçe

Tuçe
@tucecopur
~Dijital günce Minik bir dünya içerisindeki bahçesine çiçek ekiyor.🪻 Herkes Tuğçe'yi görür, ben Tuçe'yi görmek isterim.

Tuçe

, bir kitap okudu
Puan vermedi·160 syf.·
14 günde okudu
·
2025 5. kitabı
Joachim Zelter
6.1/10 · 126 okunma
Reklam
Anda kalmak
Galata Kulesi uzak bir anı gibi...Şehir denizin sesiyle derin bir nefes alıyor. Sahilde birkaç balıkçı, telaşsız bir İstanbul sabahını yaşıyor. Ne geçmiş kaygılandırır ne gelecek. Sadece bu an, bu huzur.
Bu tren nereye gidiyor?
Tren istasyondan ayrılmış, her iki yanında sıralanan ağaçların arasından süzülerek ilerliyordu. Yolcular inmiş, yenileri binmişti; O ise camdan dışarı bakıyor, bu insanların nereye gittiklerini, kimlere varacaklarını düşünüyordu. Peronda sigara içen bir adam, kendi aralarında sohbet eden kadınlar, trenin fotoğrafını çeken bir çocuk... Herkes kendi halinde, anın içinde kaybolmuştu. Vagonun içinde ise hafif bir karmaşa vardı. Kulaklığının sağ tekini çıkararak etrafındaki sesleri dinlemeye başladı. Ağlayan bir bebeğin sesi tüm vagona yayılıyor, çaprazındaki koltukta yolculuk boyunca hiç uyanmamış bir yolcu sessizce uyuyordu. Koridorda ağır adımlarla ilerleyen aksakallı bir amcanın ardından el ele yürüyen bir çift geçiyordu. Yan koltukta küçük kardeşi uyuyor, annesi ise bir elini yanağına yaslamış, dışarıyı sessizce izliyordu. Redd’in “Kozmos” şarkısı kulaklarında yankılanırken, her şey ağır çekimde ilerleyen bir film sahnesi gibiydi; tanıdık, içten ve dokunaklı.
Görülmeyi ve hissedilmeyi bekleyen bir şey var... Şuan dinliyorum, evgeny grinko
nefes
"Artık her şeyi sorgulamıyorum. Ne geçip gittiyse, geçmiştir. Ne olduysa, olmuştur. Ne kırıldıysa, kırılmıştır. Benim için olan her şey, zamanı geldiğinde bana ulaşacaktır. Artık zihnim sadece gerçekten hak edenlere ve her gün uğruna çabaladığım hayallere odaklanıyor."
Reklam