“Görünüşe göre her ölümden sonra,her doğumdan sonra olduğu gibi,dünya yeniden başlıyor. Öyle olaylardan sonra kişisel takvimimiz değişiyor ve yeni çağlar açılıyor.”
“Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi,yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendisinden mi? O denli yok ki,her boş ânı yokuluğuyla dolduruyor.”
!!!SPOİLER!!!
yine ve yine sonunu asla tahmin edemedim.yazarın bütün kandırmacalarını mal gibi yedim ve kesin budur diye düşündüğüm herkes masum çıktı ama katil aklımın ucundan bile geçmedi hatta kitapta önemsiz biri olduğunu düşünmüştüm.
!!!SPOİ!!! şu zamana kadar okuduğum bütün kitaplar içinde sonu beni en çok ağlatan kitaptı.İlk olarak reglim ve daha duygusalım belki ondan olabilir ikinci olarak da kate’in kanser olması bende tanıdık duyguların tekrar çıkmasına yol açtı sanırım o yüzden daha fazla etkilendim.Kitabın başlarında o çocukluk yıllarında ki arkadaşlıkları benim için çok çok güzeldi çünkü daha masumdu her şey onlar için bu yüzden sevgilerini,arkadaşlıklarını en içten hissettim ama tabi sonra kendi hayatlarını çizmeye başladıktan sonra farklı yollara ayrıldıktan sonra sanki arkadaşlıkları biraz daha arka planda kaldı buna üzüldüm biraz.Kitapta en sinir olduğum kısım tully’nin bencil olması ama onunla da empati yapıyorum bi noktada ve hak veriyorum çünkü sevginin ne olduğunu bilmiyor(kate dışında) bu yüzden bazı kararlarında onu anlayabiliyorum ama yine de ardaşlıkları her ne olursa olsun bence çok güzeldi.
Ateşböceği YoluKristin Hannah · Doğan Kitap · 20259,6bin okunma