tuğba
@tugbaKostak
neyim ben şimdi? zero. peki yarın ne olabilirim? yarın küllerimden doğup yeni bir hayata başlayabilirim! tamamen mahvolmadan önce içimdeki insanı keşfedebilirim!
bazen en çılgın, en imkansız görünen fikir kafanızda öyle kuvvetli bir yer edinir ki, öyle veya böyle gerçekleşeceğini zannedersiniz... dahası bu düşünce şiddetli, güçlü bir arzuya eşlik ediyorsa, bazen onu kaçınılmaz, önceden belirlenmiş, kadere yazılmış, var olmaması, gerçekleşmemesi imkansız bir şey gibi kabul edersiniz! belki burada başka bir şeyler, önsezilerin bir bileşimi, olağandışı bir irade, kendi hayal gücüyle kendini zehirleme veya buna benzer bir şeyler söz konusudur...
bana, “seni seviyorum” demesini isterdim, eğer bu çılgın umut gerçekleşmeyecekse...isteyecek başka neyim var? ne istediğimi biliyor muyum? kendimi kaybetmiş gibiyim; tek istediğim sonsuza dek, daima, bütün ömrümce onun yanında olmak, onun ışığıyla, onun halesiyle aydınlanmak. ondan ötesini bilmiyorum! ondan kaçabilir miyim hiç?
insan yaradılıştan zorbadır ve acı çektirmeyi sever.
sizi hiç umudum olmaksızın seviyorum