İsyanlarının felsefesi haklı ve açıktı.Memleketlerine hakları olmayarak,mütareke diye aldatarak birtakım yabancılar sokulmuşlar,soyuyorlardı.Harp malzemesini bulmak ne kadar zor ve uzun olursa olsun,direniş için,karşıdakine zarar vermek için ne yapılmak gerekirse,ne pahasına olursa olsun gülerek yapıyorlardı.
Bağımsızlığımızın bir tür simgesi olan Harbiye Nezareti kapısından İngiliz denizcileri giriyordu.Ne utanç,ne küçülme dolu gün.Ayakta bekleyen subaylar bir gün mutlak bu küçülme ve aşağılanmanın hesabını sormalıdırlar.
Kendi kendime,"İşte," diyorum, "şu dik kurmay yakasının altında kızıl bir gömlek,ateşten bir gömlek var." Bu zavallının teninden içine bu ateşin nasıl geçtiğini kendi gömleğim gibi biliyordum.Bu kızıl gömleği Ayşe'nin gözleri tutuşturdu.Bu garip gömleği İhsan'dan başka acaba kaç kişi taşıyacak?İhsan'ın içindeki fırtınanın,ihtilalin soğumasına olanak vermeyen "ateşten gömlek!"