Tuğba Şimşek
@tugba_simsek
32 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Eserde geçmişte yaşadığı kötü olaylardan dolayı, acıma duygusu olmayan Zehra öğretmenin hikayesini okuyoruz. Zehra son derece azimli, başarılı, idealist bir öğretmen. Babasından ölesiye nefret ediyor. Ve bir gün babasının ölüm döşeğinde olduğu ve kendisinin acilen oraya gitmesi gerektiği haberi geliyor. Kitap bize, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını, olaylara farklı açılardan bakmamız gerektiğini söylüyor. Bir taraftan da dönemin memuriyet hayatını, aile içi ilişkileri okuyoruz.
Kitabın akışı, üslubu ve kurgusu da gayet başarılı. Reşat Nuri’nin başarılı kitaplarından ve okunması gereken bir kitap.
Tuğba Şimşek
Sonuna doğru ağladığım ikinci kitap oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun uğraşlarım sonrası sanırım arkadaşıma, okuma alışkanlığı kazandıracağım. Dile kolay liseden süre gelen tam on iki yıllık arkadaşlık. Zannediyorum ki o, en yakın arkadaşım benim. Hayatının en ince ayrıntılarını bile anlatır bana, tabi bende ona. Kendisi öğretmendir benim gibi ancak benim aksime atanmış hayatını düzene koymuş biridir. Hayatında yaptığı ve yapacağı her şey sıra içindedir. Önce lise biter, üniversite kazanılır, üniversite biter, sonra askerlik. Askerlikte tamam derken atanma sırası gelir. En nihayetinde atanma işi de tamamdır. Geriye, kafa yapısına uygun bir kız bulup evlenmek ve sonrasında müthiş bir nizam içinde olan hayatını, yapılacaklar listesinden yine sırasıyla devam ettirerek kaçınılmaz olana doğru yol almak kalıyordu.
Bu aralar kafası çok karışık arkadaşımın. Bir edebiyat öğretmeni varmış okulda; “Çok güzel bir kız, fiziği gayet iyi saçları, hele saçları öyle güzel ki onu görünce kendimi ona bakmaktan alıkoyamıyorum Anıl.” Diye çoğu zaman onun ihtişamına dem vurarak konuyu açar ve kızın davranışlarında ki tutarsızlıkları ile konuyu enine boyuna tartışarak, ondaki bu tutarsızlığın nedenlerini ve bu nedenlere nazaran bizim çocuğun, ona nasıl davranması gerektiğine dair kararlar alırız. Yine bir gün bu konular üzerine kafa yorarken; “Oğlum Anıl, ne yapacağım ben her geçen gün uzaklaşıyor benden, ne yapmak gerek? Ah bir bulabilsem keşke. Ortak bir yön bulabilsem.” Diye hayıflanırken birden aklına bir fikir geldi; “Aa bir dakika geçen İnstagramında bir kitap paylaşmıştı, onun üzerinden gitsek olmaz mı, ne dersin?” diye sevinçle bana döndü. Bende yardımcı olma arzusuyla fotoğrafı açmasını söyledim. Fotoğrafta Albert Camus’un Yabancısı ve onu tutan bir el gördüm. “Tamam. Varoluşçuluk felsefesini seviyor olmalı. Buna dayanarak varoluşçu yazarları
Tuğba Şimşek
Sonuna doğru ağladığım ikinci kitap oldu.
Bizi cidden yaşayabilecekken yaşayamadıklarımız çıldırtıyor.
Tuğba Şimşek
Başka bir deyişle sahip olmak için çırpındığımız şeylerin başkalarına hazır olarak verilmesi...