Tuğba B.
@tugbabuyuk
14 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Yaşamak doğaya karşı işlenen bir suçtu, çünkü yaşam hareket demekti ve doğa her zaman hareketi bitirmek isterdi.
Konuşmuyorduk. Zaten haddinden fazla yorulmuştuk. Hislerimiz, kalplerimiz ve gözlerimizdi konuşan.
Beni kapıda karşıladı, kılıcımı verirken gözyaşları arasında, "Hoşça kalın, Pyotr Andreyiç!" dedi. " Beni Orenburg'a gönderiyorlar. Sağlığınıza, hep mutlu olmanıza dua edeceğim. Tanrı isterse, belki bir gün birbirimizi yine görürüz. Olmazsa..."
Burada Marya hıçkırıklara boğulur gibi oldu. Atılıp sarıldım.
"Hoşça kal, meleğim..." dedim. "Elveda, benim biricik sevgilim, en büyük arzum... Başıma ne gelirse gelsin inan ki son düşüncem senin için olacak..."
Gençler, bu yazılarım elinize geçerse hatırlayın ki en iyi, en sağlam değişimler zorlanmadan meydana gelen, ahlakın temellerini sağlamlaştıran değişimlerdir.