“Öteden beri yapageldiğiniz gibi yedi yıl ekip biçeceksiniz...” Hayatın tekdüze akışına kaptıracaksınız kendinizi. Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayacaksınız. Ayrılıklar yakanıza yapışmayacak birsüre. Acıları hep başkalarına uğrar sanacaksınız. Acıkıp doyacaksınız. Uyuyup uyanacaksınız. Dünyanın beşiğinde sallanacaksınız. Hülyalara dalacaksınız. Fotoğraflarla çoğaltacaksınız kendinizi. Görüntüleriniz renklendikçe kalma inadınız derinleşecek. İsminizin orada burada anılmasıyla dünyanın çeperlerine tutunacaksınız. Eriyişinizi, tükenişinizi, azalışınızı unutacaksınız. Çok tükettikçe çok var olduğunuza inanacaksınız. Servetinizi ölüme karşı kalkan yapacaksınız. Sabahı akşam etmekle oyalanacaksınız. Akşamı sabah etmek için yeni uykulara yatacaksınız. Zamanı öldürmek için otururken, zamanın sizi öldürdüğünü görmeyeceksiniz. Öteden beri yapageldiğinizi yapacaksınız. Köreleceksiniz. İşin aslına. Buraya sonradan geldiğinizi unutacaksınız. Ezelden beri buradaymışsınız gibi gelecek size. Hep burada kalacakmış gibi arkanıza yaslanacaksınız. Ama....