‘Performans kültürü’nde herkesin bütün içsel kaynaklarını ‘başarı’ya hasretmesi beklenir. Birey, ruhunun değer ve statüsünü dünyevi başarılarına bakarak ölçer. Mağlubiyet can yakar. Başarılıysan kurtulmuşlardan, değilsen lanetlilerdensin. Sonuç: Büyük bir yetersizlik duygusu.
‘La Fatigue d’etre soi .’ Kendi olma yorgunluğu. O kadar yarışmacı bir toplumda yaşıyoruz ki, geride kalanlar, başar(a)mayanlar, yarışı önde göğüsle(ye)meyenler, kendilerini bu toplumda kaybetmiş hissediyor. Ve kaybetmişlik de çok kolay depresyon hanesine yazılabiliyor.
Kemal Sayar