Hayatımın en çarpıcı farkındalıklarını yaşadığım bir dönemden geçmiştim. Ama artık boğulma hissi yaşamadan, ayaklarım daha sağlam basarak sadece gökyüzünün güzelliğine bırakıyorum gözlerimi. Bir deniz kıyısına uzanmışım, dalga sesiyle birlikte kum tenimi rahatlatıyor. Güneş, gökyüzü artık benim kalbimde…
Boğulma hissi, kaygı, kendimi iyileştirme çabalarım ve her defasında yeniden boğulma hissiyle kalışlarım…
Her yaşadığım, her hissettiğim beni daha da bütünleştiriyor.