Tuğçe

Genç kız birdenbire durdu. Önüne bakarak: "Bizim eve geldik, siz daha gideceksiniz galiba!" dedi. Rifat önünde bulundukları kapıyı gösterdi: "Burası mı?" "Hayır, şu sokağın içinde. Fakat siz zahmet etmeyin!" Elini uzatarak ilave etti: "İkimizin de yalnız kalmaya ihtiyacımız var."
Sayfa 119·Kitabı okudu
Reklam
Çünkü bana işkence edenler de, birkaç ruh hastası bir yana, bunu sadece zulüm olsun diye, zevk almak için yapmıyorlar... Vazife diye başlamışlar... Ruhunu ekmek parasına satan her insan gibi yavaş yavaş alışmışlar, birer makine haline glemişler.
Sayfa 114·Kitabı okudu
Onlara hiçbir zaman kızamıyor, onlardan nefret etmiyor, sadece zavallılıklarına, daha doğrusu insanlığın bu kadar tiksinecek hale gelmesine acıyordum.
Sayfa 114·Kitabı okudu
Ben de, bu zavallıları dinledikçe, hallerine baktıkça, uğrunda savaştığım hakikatlere daha çok inanıyor, ahmaklığın, geriliğin ve namussuzluğun bir gün nasıl olsa yenileceğine daha çok güveniyordum. Yalnız, zayıf olmamak ve dövüşmekten yılmamak lazımdı.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Üstelik, aleyhinde bulundukları sistemin kendilerini, bu dertlerini ortaya dökmek ve bunlara bir çare bulmak için savaşanları ezmek işinde kullandığını bile fark etmiyorlardı.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Reklam