Kitaba başlarken Pavese ile tanışmak ona onun baktığı pencereden bakmak onunla aynı havayı solumak hayalim vardı. Oysa dillerimiz ayrı yollarımız bambaşka. Ya anlamak için uygun bir zihinsel olgunlukta değilim ya da zihnim anlamamak algılamamak için fazla çabalıyor. 222.sayfaya kadar okudum ve bir türlü anlayamıyor bir türlü ilerleyemiyorum birgün yeniden dener miyim aynı pencereden bakmayı ister miyim bilmiyorum ama pencere sandığım yer tuğladan duvarlar gibi geliyor. Belki birgün yeniden kesişir yollarımız Cesare Pavese ile kim bilir ....