Makineler, insan kaslarındaki bütün gücü kendi ihtiyaçları için emmişti. O gün de
geçip gitmişti hiç iz bırakmadan. İnsan bir adım daha atmıştı mezarına doğru. Fakat dinlenmek tatlı şeydi, dumanlı meyhane zevkliydi, ve insan seviniyordu işgününün son bulmasına.
"...Hayatı öğrenmiş adamım ben! İnsanlar hayatın yasalarını bilse, insan insanı anlasa...Düşmanlık denen şey ortadan kalkardı! Neden anlamıyor insanlar hayatın yasalarını? Yoksullar da ondan. Aptallık, yoksulluğun armağanıdır insanlara."