Bazı hikayeler vardır, insanın içindeki çocukla yüzleştirir. Bu kitap da öyle...
Belki bir yerlerde uçurtmayı kaçırdık ama hala peşinden koşabiliriz.
.
Bazen 'gamkâri'ye öyle bir gömülürüz ki, kendimize acımaktan boğulacak gibi oluruz. Kaybetmeyi, acı çekmeyi yaşamın gerçeği sayar, hatta gerekli görürüz. Sonra da, 'zendagi migzara', deriz: Hayat devam ediyor. Ama benim şu anda yaptığım, kadere boyun eğmek değil; yalnızca gerçekçi olmak.