- Yalnızca iki tür miras var: düşlerin mirası, düş kırıklıklarının mirası ve yalnızca ikisi biraz önce karşılaştığımız yerde, mabette karşılaşıyorlar. Kuşkusuz seni oraya ya büyük bir düş götürdü ya da büyük bir düş kırıklığı.
- Her ikisi..
- Evet, ikisi, evet. Çünkü düş ve umut, düş kırıklığını, acıyı doğurur, öte yandan düş kırıklığı ile anı da düşü ve umudu doğurur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu şu demek, Augusto dostum, senin sevgi hazinen nerede kullanılacağını bilmeden ruhunun derinliklerinde devinimsiz uyuyordu; piyanist Eugenia geldi, seni sarstı, senin aşkının uyuduğu su birikintisini gözleriyle dalgalandırdı. Aşkın uyandı, su birikintisinden fışkırdı ve çok büyük olduğu için her yana yayıldı. Senin gibi birisi bir kadına gerçekten aşık olursa, aynı zamanda bütün kadınlara aşık olur.
- Dün onu evinde gördüm; onu gördüm...
- Sana baktı, öyle değil mi? Sen de Tanrı'ya inandın yine?
- Hayır bana bakmadı, beni bakışlarıyla sarıp sarmaladı. Tanrı'ya inanmak değildi bu, kendimi bir Tanrı sandım.
Hüzün beni yokladığı zaman, özellikle geceleri ve neden olduğunu bilmeden içimden ağlamak geldiği zaman, yüzümü, dudaklarımı, gözlerimi bu altın gibi saçlarla örtmek ve bu saçların arasından süzülen ve onun kokusuyla dolan havayı solumak ne tatlı olur kim bilir! Ama...
Ve şimdi yalnızlığımın gökyüzünde Eugenia'nın iki gözü bana parıldıyor. Annemin gözyaşlarının ışıltısı ile bana parıldıyorlar. Ve var olduğuma inandırıyorlar beni, tatlı düş! Amo, ergo sum! Bu aşk Orfeo, içinde var olma sisinin eridiği ve somutlaştığı yardımsever bir yağmur gibidir. Aşk sayesinde ruhumun bir cismi olduğu bilincini duyumsuyorum ve ona dokunuyorum. Aşk sayesinde Orfeo, ruh da derinliklerine kadar bana acı vermeye başlıyor. Ruhun kendisi, aşktan ve ete kemiğe bürünmüş acıdan başka nedir?