Merhabalar An itibariyle saat 02:40 ve ben soluksuz okuyarak kitabı bitirdim. Polisiye tarzı kitap okumayı denememe rağmen sevmediğimi düşünüyordum. Bana hitap etmiyordu polisiye romanlar ama ta ki Cara Hunter'in Aile İçi Cinayet kitabını okuyana kadar. Kitabı okuyan diğer okuyucular gibi ben de kapağı ilk açtığımda yazım tarzıyla anlaşamayacağımı düşünmüştüm. Akıcı olmayacağına dair bir önyargım vardı. Okumaya başladığımda yanıldığımı fark ettim. Okumaktan ziyade sanki gerçekten ekran başında Namlı programını izliyordum. Bir defter alıp olası şüphelileri, olay günü saatlerini not almaya başladım. Kendi kafamda cinayeti çözmeye çalışırken kitabın sonunda hiç de çözemediğimi fark ettim. Her yeni bölümde farklı biri baş şüphelim olmaya adaydı. Kitap bana farklı bakış açıları kattı. Olaylara ve kişilere psikolojik açıdan nasıl yaklaşmam gerektiğini öğretti. İçimden bir ses bu kitabın devamı olacağını söylüyor. Daha doğrusu kitabın sonunda öyle bir gazete haberi var ki eminim yazar o haberi öylesine iliştirmedi sonuna . Dahice yazılmış bir kitap olmasına rağmen bazı yerler bana zorlama olmuş gibi geldi. Bazen okurken " buna gerek yoktu aslında " dedim ama yinede kitap aktığı için o kadar göze batmıyor. Henüz okumadıysanız bence şans vermelisiniz. Dedektif gibi olayı çözmeye çalışırken bulunduğunuz andan ve ortamdan kopup kitabı yaşıyorsunuz. Şimdiden keyifli okumalar herkese...

1000Kitap

Aile İçi CinayetCara Hunter · Olimpos Yayınları · 2024446 okunma

İleri