Bütün varlıkların bazen özgür olmaya, güneşe ve kendine benzeyenlerle konuşmaya, dışarıdaki dünyayı görmeye ihtiyacı var. Yoksa delirirler ya da yavaş yavaş ölürler.
Çiçeklerin bile birilerine ihtiyacı vardır. Yoksa sararıp solarlar. Çiçeklerin başına bu geliyorsa çocukların başına neler geleceğini siz tahmin edin!
İnsanlarla yaşamanın kötü tarafı ise onların insan, yani pek de zeki olmayan yaratıklar olmasıdır. Zekanın evrensel özelliklerini (yani aslında “benim” zeka kriterlerimi) göz önünde bulundurduğumuzda insanlar beim için farelerden, kargalardan, sineklerden ve kertenkelelerden sonra geliyor.
Dünya, karanlık ve büsbütün ışıksız değildir. İnsanda bir parça karanlık vardır ama içine ışık, önüne de koca bir meşale konmuştur. Yol gösterilmiş ve aydınlatılmıştır.