Tuğçe YÜCE
@tugceyuce3
Kader ne tuhaf; kimin hafızasında sonsuza dek güzel kalabilmek için didinip ihtimam gösteriyorsak, en çirkin halimiz onların hatırasında saklı kalıyor. Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar. Diğerleri ise geçer, bir an gelir, şifalı bir kelime, merhametli bir el, hassas bir gönül dokunur ve geçer gider. Sevgi geçmeyen yaralarla sınanır. Yüreğinde saplı duran hançere sabretmeni bekler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendimizi küçük, şirin, çocuksu sevinçlerden porselen bir hatıra yapmıştık. Bütün güzel hatıralar kadar ince ve kırılgandı.
Pişmanlık, diye tekrar ettim içimden. İçimizdeki kuytuluk. Upuzun kış mevsimi. Uykusuz geceler. Pişmanlıklar harabesine dönen kalbim. Yalnızlıklarla tarumar olmuş.
Burası anlamak isteyenlerin, düşünüp dönüşmek isteyenlerin değil, fikrini başkalarına icbar edenlerin ülkesidir.
Birbirimize ayna olmayı hayal ediyordum, göz göze geldiğimizde kendi suretimiz kadar tanıdık olalım istiyordum.