Aslında tüm zamanları da içine katan her çağa ayak uyduran bir eser. Tüm karakterlerde şuanki yaşamdan izler görebiliyorum. Rütbe atladığı an değişen mühim adamdan tutun, Akakiyeviç’i adamdan saymayan, giydiği paltoya göre yargılayan iş arkadaşlarından..
günlük yaşantımızda hepsine rastlıyoruz içindeyiz bi nevi. Trajedi içeren finaliyle de çıkarabileceğimiz bir sürü yargının olduğunu düşünüyorum.
Dostoyevski’nin de dediği gibi “Hepimiz Gogol’un paltosundan çıktık.