Sevgi;yaşamının neresinde duruyor? İnsanın en temel ihtiyacı,görünmeyen nefes,duyulmayan sestir sevgi.Kalbimize gelip konduğunda içimizi titretir inceden.Evrendeki her şeyi,çiçeklerin karşı koyamadığımız güzel kokusu belki,içimizi kıpır kıpır eden kuş cıvıltılarıyla süsleyen sevgi içimize su serpiyor.Evrende karşılaştığımız her çetin yolda, bizim yollarımızda çiçekler açıyor adeta.İçimize sonsuz umutları seren maviye boyanmış gökyüzüne baktığımızda bugüne kadar içimizi kemiren ne varsa,sonsuzluğa bıraksak kendimizi.Bir dene…Sadece saniyelik…Pencerenizi aç,,maviye odaklan,gökyüzünün eşsiz güzelliklerine bırak hayallerini.