tunebuni

Gözümün önünden bir an olsun ayrılma. İçimdeki boşluğu dolduran gözlerin, tanrısallaşan kadın. Aşkın Nirvana'sı diyebileceğim, gözlerinde kaybolma an’larım. Beni bu gökyüzünün altında boşluğa , karanlık kuyulara gönderme. İçimde ifade edemediğim duygulara boğulurken, sana geç kalmışlığın hüznü beni yordu. Biliyorum olmayacak ütopik aşkın peşindeyim. Sana bir gıdım dahi olsa zararım dokunmaz. Şunu da bilmeni isterim ki bunu içimde yaşayacağım. Sana dokunamamak, gözlerine bakıp aşkımı ifade edememek ne kadar zor olsa da seni kaybetmekten daha ağır değildir.
Reklam
Yaşamın ardından yeni bir yaşamın olmama olasılığı son nefesine kadar yaşama isteğini doğurmuştur. Ölümü kabullenmeme, nefes alamayacaksın, gökyüzünü, sevdiklerini, her şey yok olacak, ne kadar acı. Ne kadar dehşet verici. Bu yüzdendir ki inanca sarılan insanoğlu yaratıcı gücü kabullendiği oranda ölümü kabullenebilmiştir. Ölümden sonraki yaşamın varlığı ve bu yeni yaşamda iyi bir yerden başlamak isteği....
Yaşam dediğimiz olgu an’lardan ibaret değil mi? An’lamsız an’lar. Mutluluk dolu An’lar, hüzünlü An’lar….
Ne zordur insanın ne yapacağını bilmediği an'lar..sevdayı yüceltip karşısında aciz kalmak..seni görüp de konuşamamak ..ne düşündüğünü bilememek...
Benim seni sevmemin Sınırı var Senin beni sevmenin de Sınırı var Ben uzaktan seviyorum Ben dinliyerek seviyorum Ben gözlerine bakarak seviyorum Ülke sınırları gibi Mayın tarlası Dokunamam Öpemem Sarılamam Benim seni sevmemin sınırı var... Tunebuni