tunebuni

Ötekileştirilen insanlar yaşardı boşluğu. Öyle bir boşluk ki dipsiz kuyu, ucu bucağı olmayan gökyüzü gibi. Daldıkça , uçtukça kimselerin göremediğini görüyordu. Gördükçe içi dışı yara bere içerisinde kalıyordu. Kimine göre meczup, kimine göre mazlum.......
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Kimi zaman tek başına bozkırın meralarına çıkar kendisi ile baş başa kalırdı. Bu onun için özgürlüğün temeliydi sanki. Hiç kimsenin olmadığı kocaman bir boşluk. Boşlukta an’lamlandırılmaya çalışılan an’lar. Yaşam dediğimiz olgu an’lardan ibaret değil miydi zaten. An’lamsız an’lar. Mutluluk dolu An’lar, hüzünlü An’lar….
Yanlış hayallerde yüzdüm yine Gemiden deryaya bakınca Oysa ne güzeldi mavilikler Ovada dümdüz çimenlere uzanınca Ne güzeldi gökyüzü Martılar uçuşurken Deryada Kuşlar dans ederken gökyüzünde Yüreğimde kıpır kıpır Umut saçıyordu.... Tunebuni
Şiirler yazdım sana Dokunamadığım ellerine Bakamadığım gözlerine Koklayamadığım tenine Şiirler yazdım ben sana Kör, sağır, dilsiz gibi Hayallerimde yazdım ben İçime gömüldüm de kaldım Çıkmaz sokaklarda nefessiz kaldım Nerdesin diye haykırdığım karabasanlarda Şiirler yazdım ben sana Tunebuni
Kırdılar kalemi ilmiği geçirdiler boynuma bir tekmelik işim kaldı hakim değil kıran kalemi celladın ta kendisi hem hakim hem katip hem de cellat bu nasıl bir mahlukat Tunebuni