Rosegaze
@tuneinforlove
“She loved like it was 1999 𖦹— with mixtapes, long stares, and a heart𖤣 that didn’t know how to forget⋆”
❀───ﾟ☾ ﾟ｡⋆ a 20th century girl, truly❀
7 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Öncelikle bu kitabı ilkine göre daha çok beğendiğini söylemeliyim. Kolay okunan bir yazım tarzı var ancak kitaptaki belli başlı şeyler sürekli tekrar ediyordu. Bu biraz okuyucuyu kitaptan uzaklaştıran bir durum bence. İki kitapta duygusal açıdan yeterliydi. Verilmek istenilen duygu bana yeteri kadar geçti. İlk kitapta olduğu gibi bunda da dört hikaye var. Ve açık ara en beğendiğim hikaye Aşıklar oldu. Bu hikayede ki atmosferin sonbahar olması da bunun bir etkeniydi :-) Ayrıca son hikayede hiç beklemediğim bir ayrıntı vardı. Kimiko karakteri 1 Nisan doğumluydu ve bende bu tarihte doğdum. Aniden böyle bir tesadüf okumak güzeldi :) Son olarak kitapta yer alan Kazu karakterinin öyküsü beni en hüzünlendireni oldu. Nacizane düşüncem bu kitaba bir fırsat vermeniz.
Zamanda yolculuk edebilseydiniz kiminle buluşmak isterdiniz?Duygu ve Düşünce
Yapımının üzerinden uzun yıllar geçmiş bodrum katında bulunan küçük bir kafe... Kafede bulunan belirli bir sandelyeye oturduğunuzda zamanda yolculuk yapabileceğinizi düşünün.
Sadece kafeyi ziyaret eden müşterilerle buluşabilirsiniz, gittiğiniz zamanda sandalyeden kalkmamanız gerekiyor. Kahveniz soğumadan önce için. Belki de en can sıkıcı olanı ne yaparsanız yapın geçmişi ya da geleceği değiştiremeyecek olmanız. O zaman ne anlamı kalır ki, değil mi? Kitabın başında bende böyle düşünüyordum. Ama sonradan fark ettim ki sen, hiç bir şeyin değişmediğini düşünsen bile değişen bir şey var: sen.
Açıkçası benim kitaptan beklentim daha yüksekti. Güzel bir konusu var lakin kaleme alınış biçimi çok durağan. Yazar, kitap içinde cümlelerini tekrar edip duruyordu. Fazla basit kalmış bir anlatım maalesef. Konuya yakışır bir sürükleyicilik beklerdim. Benim için ortalama kalıyor. İkinci kitabını da okuyacağım. İyi olmasını umuyorum:-)
bir kadın, bir yıkımDuygu ve Düşünce
Saygı ve üne sahip olan bir kadının bir anda gözden düşmeye başlamasıyla kendini tekrardan şöhretin bir parçası hâline getirmek için en fazla ne yapabilir? Ölümü göze alabilir mi?
Yine empati kurmanızı sağlayan bir Stefan Zweig kitabı... Farklı durumlardaki insan psikolojisine o kadar iyi değiniyor ki karakteri derinlemesine hissedebiliyorsunuz. Kendini göstermek için çıktığı bu yolda nasıl kaybolduğunu okuyoruz Madame de Prie'nin. Bizim için bir anlam ifade etmeyen şöhret, bazıları için her şey demek olabiliyor. Tam da bu yüzden okunması gerektiğini düşünüyorum:-)
Bir yaşamdan bir çok yaşama...Duygu ve Düşünce
Bazı pişmanlıkların geri dönüşü yoktur hayatta. Peki, bu durumlar için gerçektende pişmanlık duymamız gerekiyor mu? İnsan yaşadıklarının nasıl sonuçlanacağını ön göremez. Keşke dediklerimiz belki de başkasının kurtuluşudur. Umutsuzluğa düşmeden önce gerçekten her şeyi denedim mi diye dönüp sormak gerekiyor kendimize. Belki de mutluluğa giden yolda son adımı atmaktan sen vazgeçmişsindir.
Nora Seed... Hayattan tüm beklentisini kaybetmiş ölümün kendisi için son çare olduğuna inanıyor. Yaşamınızda bir şeyleri değiştirebilecek olsanız yapar mıydınız? Bu nelere sebep olurdu?
Arka sayfasını ilk okuduğumda beni hemen içine çeken bu kitabı beğeneceğimi o zaman anlamıştım. Öyle de oldu. Akıcı anlatımıyla gerçekten sürükleyici ve farkındalık yaratan bir kitaptı. Hayatta bizi üzen durumların bile arkasında bilmediğimiz bir şeyler olabileceğini ya da bizim hayatımızda önemsiz olanın başkasının hayatına dokunabileceğini gözler önüne seriyor bu kitap. İnsanı pişmanlıkları konusunda bir kere daha düşünmeye itiyor. Bence okunması gereken bir kitap. Okurken cidden keyif alıyorsunuz:)