Bakışların güneşin ardından ufuklara asıldığı zamanları oluyor hep...Gidip suskun yalnızlığına çekilirken,kimse nereye gidiyorsun sen böyle her akşam demedi hiç...Tutsak olmuş demek ki o el açıp dilediği iç ayanlığı doğmadı,taşa bağlı demek o zafer günü de sessiz kaldı hep... Yok yere deşeledik;sekiz çeşit toprakta güverirmiş tohumlar, tuz çorak kıraçta hayat vermemiş hiç...