Sade bir hayat yaşayan, büyüklük taslamayan, hırs yapmayan insanların başka bir şeye dönüştüğünü görmedim. Yolculuğa nasıl başladılarsa öyle devam ediyorlar. İnsana, başladığı gibi bitirmenin sevinci yeter. Buna 'istikamet' diyoruz. Bir ilave: Bazı güzelliklerin, fedakarlıkların karşılığı bu dünyada yoktur. Boşuna beklemeyiniz.
Kitabı en iyi anlatan cümleler yine kitabın içinde... Şöyle demiş yazar: "Yeraltı arenası. Gün yüzüne ve gecenin karanlığına çıkan sırlar. Dile getirilen ve affedilen günahlar...." (syf 280)