Alaaddine sihirli lambayı ben sattımEdebiyat
Bu incelemenin ironik ve samimi bir inceleme olacağını şimdiden söylesem iyi olur çünkü bu kitabı başka türlü incelemeye gerek olmadığını düşünüyorum. Sahafta kitap takası yaparken gözüme çarpan Rezonans Kanunu'nu bu kadar yücelten şeyin ne olduğunu merak ettiğimden almıştım. Aldığım gibi de okumaya başladım, okuduğum gibi de her süslü ve içi boş cümlelere "aynen" ibaresini yapıştırarak kitabı bitirdim. İşte 4 maddede Rezonans Kanunu:
1) ALINTI SÜSLEMESİ
Güney Afrika eski başkanı Nelson Mandela'dan tutun, Thoreau, Lao Tzu, Albert Einstein, Thomas Edison, Malraux, Buda, Goethe, Mark Twain, Keller, Kafka vb. isimlerin sözleriyle beraber farklı uygarlıkların atasözlerine kadar kullanılan alıntılarla adeta gözleriniz kamaşıyor. Fakat nedense yazarımız(!) "Pierre Franckh" tan güzel bir alıntı yakalayamıyoruz.
2) SAYFA SAYISI İLE MADDİ GETİRİNİN PARALELLİĞİ
Kitap 206 sayfa ama maksimum 50 sayfalık bir kitap olması gerekirdi. Hatta kitap olmaması gerekirdi de neyse. Belki de psikolog odasının bekleme salonunda motivasyon aşılayan bir broşür olmalıydı. Yazarın adeta antolojiyi andıran kitabındaki alıntı bolluğunun karşılığını yeterince aldığını düşünüyorum. hem bölüm başlarına hem de tek bir sayfaya, edebiyata adını yazdırmış insanların sözlerini koyarak gerçekten büyük bir iş başarmış.(!)
Kendisi aynı zamanda motivasyon konuşmacısı, açılış konuşmacısı, iş adamı, seminer lideri, oyuncu ve film yönetmeniymiş. Bir de tüm bunlar varken neden yazar olmasın değil mi? Zaten son dönemde bu motivasyoncu tayfalarda kitap çıkarma arzusu oluyor ya da biz ona maddi arzular da diyebiliriz. Her taraftan bilinip, popüleriteyi elinde bir silah gibi kullanmak istiyor bu motivasyoncu bozuntular.
3) REZONANS ALANI İLE İSTEKLERİ GERÇEKLEŞTİRMEK
50 sayfa fikrimden vazgeçtim. Bu kitap tek
Tuğçe Hancı
Birinin şu kitap hakkında bu yorumu yapması gerekiyordu kendim yazmış gibi okudum
Reklam
Kendime Not: 29 Mayıs 2023
Hastahaneden taburcu oldum.
Hastahanede kaldığım süre boyunca düşünmeye bolca vaktim oldu. Hayata dair olgunlaşma sürecimde bir yol daha kat etmiş oldum. Ben olumlu ve olumsuz yaşadığım her şeye böyle bakıyorum artık..
Olgunlaşma sürecime hayatımda ki kadının beni bırakıp bir süreden sonra bir başkasına tercih edişiyle girmiştim. O günlere dek hayatı toz pembe yaşadığımı kabul ediyorum.. Aile içerisinde yaşanan şiddetli geçimsizlikler etkisinde, zaten iyi olmayan psikolojime aldığım bu darbe, beni yere yıkmıştı. Ağır bir depresyon dönemine girdim ve psikolojik ilaçlar kullanmaya başlayıp, gece uyuyabilmek için uyku ilaçlarından ikişer üçer tükettim.. fazlasıyla kilo aldım. Sosyal çevrem, günlük yaşamım, iş, eğitim, para, kariyer gibi şeyleri umursamadan sadece ölümü arzuladığım bir döneme girmiştim. Kalbimde ritim bozukluğu başlamıştı iyiden iye bitiyordum.. Uzunca bir ilaç tedavisi gördüm.. Karanlığın derinleştiği bu dönemde, çıkış yolu gerçekten yok gibiydi.. Satırları buraya kadar okuduysanız eğer, yüksek ihtimalle zihninizde çıkış yolum için biriyle karşılaşmamı veya bir şey ile tanışmamı bekliyorsunuz.. öyle olmadı.. Yalnızlığım içerisinde bende sizlerin beklediği gibi, bir şey ile karşılaşmayı beklerken.. aslında tek yapmam gereken şeyin kendimle tanışmak olduğunu keşfettim. Birine veya bir şeye ihtiyacım yoktu.. kendime ihtiyacım vardı.. Kendimle tanıştıktan sonra, hayatımla da tanıştım. Sağlığım, Sosyal çevrem, yaşam stilim, kariyerim baştan aşağı yenilendi.. karanlığın içerisinden çıkmak yerine oraya ışığı getirip, aydınlık bir yer haline getirdim.. Yaşadıklarımdan kaçmak yerine her birini olgunlaşma sürecimde yaşamam gereken durumlar olarak kabul ettim. Ve bugün bu satırları yazabilen adama dönüştüm. Dönüştüğüm bu kişilik bugün
Tuğçe Hancı
Umarım herkes bir gün kendi gerçeğine uyanır :) senin adına gururlanarak okudum.