pınar bal

Gogol
Tasvirleriyle, üslubuyla bana Lermontov'dan sonra tokat etkisi yaratan bir okuma oluyor. Puşkin'den Lermontov'a geçince biraz daha rahatlamış hissetmiştim, inanın sebebini bilmiyorum. Tek tahminim Puşkin'in tasvir ettiği mekanlara ve olaylara yeterince girememiş olmam. Zamanımızın Bir Kahramanı'nda sayfaların arasına girdim, yuvarlandım. Şimdi Gogol okurken bambaşka şeyler düşünüyorum. Ben Rus edebiyatını bir zincirin halkaları olarak düşünüyordum hele de kronolojik okuma yapmayı planlarken buna epey inanmıştım. Tarihi olarak evet, birer halkalar ama her kitaptan diğerine geçişte gerçekten bir süre yabancılık çekiyorum. Bu insanların hepsi ayrı ayrı birer dahi diliyle yazmışlar. Kafamdaki zincir kırıldı, iyi de oldu. Klasik nasıl okunur öğrenmeye yeni başladım sanırım.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Rus edebiyatı kronolojik okuma önerisi , yolum çok uzun
Aleksandr Puşkin • Erzurum Yolculuğu✅ • Yüzbaşının Kızı✅ Mihail Lermontov • Zamanımızın Bir Kahramanı ✅ Nikolay Gogol •Dikanka Yakınlarında Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları✅ • Palto (ve diğer öyküleri)✅ • Ölü Canlar✅ Lev Tolstoy • Aile Mutluluğu • Kazaklar • Savaş ve Barış • Anna Karenina • Ivan İlyiç’in Ölümü • Diriliş • Hacı Murat • İnsan Neyle Yaşar? Fyodor Dostoyevski • Beyaz Geceler • Suç ve Ceza • Karamazov Kardeşler • Yeraltından Notlar • Ölüler Evinden Anılar Anton Çehov • Öyküler • Vanya Dayı Ivan Gonçarov • Oblomov Maksim Gorki • Çocukluğum
k:1687 Aslında Fahrenheit’a Gen Bencildir’i okurken çok yavaşladığım ve bunaldığım için başlamıştım. Sıkıldığım zamanlarda dönüşümlü olarak okuyordum. Sonra kendimi sadece Fahrenheit’a dalmış olarak buldum. Başta gereksiz uzatıldığını düşündüğüm cümlelerin sesli okuduğumda kendini sevdirdiğini hissettim. Bradbury son sözde söylediği gibi zihnindeki şeyleri üzerlerine düşünmeye zamanı olmadan yazıya dökmüş,. Yani o cümleler aslında duygusal olarak dürüst olmasından kaynaklıymış.
Edebiyat