Varlığını hissetmediğim kaçıncı gün,
hangi acının hissizliği,
hangi sözler beynime saplandı bilmiyorum.
Kaç yaşındayım
yolun neresinde bıraktım kalbimi
nerde astım ruhumu
bilmiyorum.
Ayaklarım yıkıma hazır bir enkaz taşıyor.
Özlemek hiç bu kadar somutlaşmamıştı.
Yollar bu kadar uzun,
ölüm hiç bu kadar yakın olmamıştı.
Şehrim zifiri karanlık,
hangi günahın sirayeti gökyüzüne asılmış cesetler.
Ben hangi günahın kefaretiyim.
Hayat olması gerektiği gibi değil olduğu gibidir bayım.
Devrilmiş bir devrin çocuklarıyız
Sevmelerin zamanı geçti gitti ömrümüzden.
Yaralarım var derinlerimde
İnanmışlığımın damarları kesik
Umudum, omuzlar üstünde
Sevemeyecek kadar yorgunum,
Kaybolmuş çocukluklar
Solmuş orkideler
Kullanılıp atılmış hisler
Unutulmuş vaadler
Ve.. yitip gitmiş onbinlerce ruh gibi
Yorgun ve Uyumsuz.
Sen, sana omuz olabilecek birini ittin
Çarptığın kapını tekrar açma
Pişmanlık değmesin yüreğine
Hoşça Kal..