Tuğçe
@tuugcea
56 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Sonunda ağladım çünkü hiçbir zaman hiç kimseye gerçekte ne düşündüğümü anlatamıyordum.
Sayfa 51
Reklam
Kapısı ve anahtarı olmayan bir kafeste yaşıyor gibiyim. Ve kimseye beni buradan nasıl çıkaracağını anlatamıyorum.
Sayfa 37
"Ama bir insan teşhis tablosundaki isimlerden çok daha fazlasıdır!"
Milyonlarca şarkının sözlerini ve melodisini biliyordum, kafamın içinde benden başka kimsenin duymadığı bir senfoni çalıyordu.
Sayfa 23
Reklam