ırmak göz
@tuyga
58 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
"Senin güzel yüzün, güneş ışığından daha parlak kadınım. Mükemmel bir hüzün dağıtsa da o ışığı... O sende var hep. Ağlarken, yüzünde kırılıyor ışın ve bir gökkuşağı doğuruyorsun."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Böyle karmaşalar yaratıp seninle oradan kaçmayı seviyorum. Hayatıma girişinin özeti gibi..." dedi. "Kafamdaki karmaşadan kaçıp sana sığındığım geliyor aklıma."
Elimi daha sıkı tuttu. "Koşalım..."
"İnsanlar ölünce gölgelerine ne olur Özgür?"
"Cehenneme gittilerse gölgeleri cennete düşer. Cennetteler ise, dünyaya..."
"Sen cennet ve cehenneme inanmıyorsun ama... Seninki nereye düşecek o zaman?"
"Benimki senin ve Pınar'ın mezarının üzerine düşecek."
"Gölge ne renk Özgür?"
"Senin renginde."
Ölme diyordu ama birlikte ölmekten de çekinmiyordu. Hoş... Bu Özgür'dü. Onun tek korkusu, benim tek başıma ölmemdi sanki. Birlikte yaşamak ve ölmek onun için sorun değildi.