Aklımın içini örümcek ağları sardı; çoraplar birikmeye başladı; kurduğum hayaller, bir bekar odasının dağınıklığında boğuldu. Düşüncemin duvarlarına resimler asmak istediğim halde bir türlü olmadı. Belirli noktalarda biriken eşya, odanın çıplaklığını daha çok ortaya çıkardı.
Göğsüme doğru yükselen boşluk. Hangi şehirde? Kollarıma, bacaklarıma... sözlerimi gayri ciddiye... ellerimi bu korkunç boşluğa... sus... uyuyunca düzelecek.