Reklam
“… soluk alman gerektiği zaman al, vermen gerektiği zaman ver.”
İşte asıl tehlike burada; çünkü iki insan, bir insan gibi yalnız ve şaşkın değildir. Ve bu ilk “biz” den daha tehlikeli bir şey doğmaktadır: “Benim az bir yiyeceğim var” artı “Benim yiyeceğim yok”. Eğer bu problemin tutarı, “Bizim azıcık bir yiyeceğimiz var” olursa, iş yoluna girmiş, hareket yolunu bulmuş demektir.
“İnsanın kendisi, bir ülkü uğrunda ıstırap çekmez ve ölmezse korkun, çünkü bu nitelik, insanın temelidir ve bu tek nitelik, insanı evrendeki bütün öteki şeylerden ayırır.”