Bazen önüme ne gelirse yemek istiyorum böyle iştah kabarması yaşıyorum cipsler ekmek arası kaşar sucuk patates et kızartma bazen keşişler gibi mideme acıyorum midemde dinginlik arıyorum hiçbir şey yiyesim gelmiyor dünyanın en sağlıklı beslenme alışkanlığına sahip biri gibi ama sadece düşüncede kalıyor uygulamaya koyamıyorum çoğunluğun iradesi de böyle çoğu zaman yemek dışında ödev ders çalışma hayatında düşüncelerimiz keşişler, aydın insanlar gibi birbirimize hayatın içinden hep öneriler veririz şöyle yapsan daha iyi böyle yapsan daha iyi ama uygulamada obez gibiyiz davranışlarımız çok zıt genel adına konuşamam ama çoğu insanın öyle olduğunu varsayıyorum , hayatında disiplinli yaşayan yemek spor çalışma düzeninde sıkı öz disiplini koruyan biri gibi olmak zihnimizde başlıyor uygulamak ise en zoru acaba neler engel oluyor boş düşünceler mi kaygılar mı hevesler mi...