Uzak diyarlardan gelen ve kimsenin nereden geldiğini bilmediği, o kadar kimsesiz ki adını dahi kendisinin koyduğu sevgili küçük Momo...
Diğer insanlara göre dış görünüşü daha garip ve kirli görünse de kimse onu dışlamıyor tam tersine sevgiyle karşılıyorlar. Ona tiyatro harabelerinde küçük bir ev yapıp karnını doyuruyorlar, yardım ediyorlar. Çok seviyorlar onu. Çünkü Momo'nun en büyük yeteneği çok iyi bir dinleyici oluşu. Bu öyle bizim bildiğimiz gibi sıradan basit bir dinleme değil yalnız. Zamane insanları için yapılması çok zor olan bir şeyi yapıp tüm kalbiyle dinliyor insanları.
Sakinliği ve dinginliğiyle insana huzur veriyor.
Çocuklar en güzel oyunlarını onunla oynayıp,yetişkinler dertlerini onunla paylaşıyor Momo onlara çare oluyor.
Herkesin olduğu gibi Momo'nun da en yakın hissettiği arkadaşları oluyor. İhtiyar çöpçü Beppo ve çok güzel hikayeler anlatan Gigi.
Birbirinden güzel geçiyor günleri. Küçük ama mutlu bir dünyaları varken bir gün aniden ortaya 'Duman Adamlar' denen varlıklar ortaya çıkıyor. İş insanı edasıyla başlarında siyah melon şapkaları, siyah takım elbiseleri, ellerinde çantaları ve ağızlarında sigaralarıyla.
Evet onların büyük bi işi var aslında insanların ZAMANINI ÇALMAK.
Ve amaçlarına da ulaşıyorlar. İnsanları tek tek zaman tasarrufu yapmaya ikna ediyorlar.
Nedir bu zaman tasarrufu? Hemen söyleyeyim, kimsenin kimseye ayıracak hiç vakti kalmıyor. Arkadaş, aile, eş dost ile geçen güzel zamanları onlar boşa geçen vakit olarak nitelendiriyorlar ve o zamanları sadece çalışmakla geçirin diyorlar. Kendiniz için bile iyi güzel olan ne varsa yapmaya zamanınız olmuyor.
Aslında kitabı okuduktan sonra kavrıyorsunuz ve size bu durum hiç de yabancı gelmiyor.
Günümüz teknoloji çağında bile sevdiklerimiz bize bir telefon kadar uzakken mesajlara aramalara
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Jean Louise Finch isimli mini minnoş ama bizim kitapta "Scout" olarak tanıyıp sevdiğimiz küçük bir kız çocuğunun ağzından anlatılmış.
Scout'ın büyüyüş öyküsüyle birlikte harmanlanıp Amerika'daki ırk ayrımcılığının,adaletsizliğin bir zencinin haksız yere suçlanması üzerinden devam ediyor. Benim en sevdiğim karakterlerden biri Scout'ın avukat babası olan Atticus mahkemede öyle bir savunma yapıyor ki hayran kalmamak mümkün değil. Ayrıca çocuk eğitimi gibi konulara da çok güzel değinilmiş.
Şunu da söylemeden geçemeyeceğim kitabı o kadar çok sevdim ki dayanamayıp filmini de izledim. 1962 yapımı ve siyah-beyaz oluşu da ayrı bir iz bırakıyor. Kitaptan sıyrılmadan çok güzel işlenmiş.
Son olarak yine kitaptan iz bırakan bi alıntıyla sonlandırmak istiyorum.
"İstediğin kadar saksağanı vur vurabilirsen ama unutma, bülbülü öldürmek günahtır."
Bana polisiye türünü sevdiren ve polisiyenin kraliçesi Agatha!
Yine şaşırtıcı bir son ve ince işlenmiş karakterlerle kelimenin tam anlamıyla doyurucu bir kitaptı benim için. Bir solukta okuduğum ve ne ara nasıl bittiğini bile anlamadım.
Yeri geldiğinde tüylerimi ürperten yeri geldiğinde "ah be ablacım sen mi yazdın bunları" dedirten ama asla overrated olmayan yazar ve kitaptır.
Bazen canım kitap okumak istemediği zamanlarda Christie'nin bir kitabını alıyorum elime ve kendime geliyorum.
Neyse çok uzatmayayım yolculuklarda da zevkle okunabilecek bir kitap. #k:212482
