-Anlıyor musun, kıskanıyorum. Bir deli gibi, bir çılgın gibi kıskanıyorum. Bu gözleri, beni deli eden, çıldırtan bu güzel gözleri, bu siyah gözleri kıskanıyorum. Onlarda bir başka hissin, bir başka hayalin gölgelerini görmek istemem. Onlarda yalnız ben yaşamak, yalnız ben ölmek isterim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Artık her şeyden nefret ediyor, hayattan, aşktan, saadetten, vicdandan, insanlardan, hatta kendi nefsinden iğreniyordu.
Demek insanlık denilen şey yoktu. Bunların hepsi yalan... Aşk, saadet, vefa, insaniyet, vicdan, hepsi... Hepsi...
Daima bu gibi şeylerden kaçınır, aşk ona en büyük bir felaket gibi gelirdi. Halbuki bir gün birdenbire, karşısına bu çocuk çıkıvermiş; başlangıçta o kadar ehemmiyet verilmeyen hoşlanmalar, uzun bir ruh mücadelesinden sonra, onu günden güne çekip götüren bir kuvvet olmuştu.
"Düşüşe doğru ilk adımla başlayan manevi çöküşün iki kalp arasındaki bağları da günden güne gererek onları yavaş yavaş birbirlerinden uzaklaştıracağına şüphe yoktu. Ve nihayet, gevşemenin son noktasına varan bu bağlar tabiatıyla çözülür ve artık mukavemeti kalmayan teller, bir gün birdenbire kopuverirdi.."