Öyle bir his ki,
İçinde fırtınalar kopuyor ama kalkıp bir cümle kuramıyorsun.
Oysa bir kelime bile birden çok anlam ifade ediyor,
Yastığa başını koyuyor ama bir türlü düşünmekten uyuyamıyorsun.
Merak ediyorsun ne yaptığını, iyi olup olmadığını, yüzündeki tebessümün düşüncesi bile mutlu ederken,
Gözlerinin içine bakmaktan korkuyorsun.
Anlatmaya ne cümleler ne de hisler kifayetsiz kalır diye korkuyorsun. Bir yandan da kaybetme korkusu sarıyor içini...
Ne yapacağını şaşmış bir şekilde bir tek fotoğrafına bakıp, düşünce deryasında kayboluyorsun..