Bu konuşmadan beş ay kadar sonra Kurban Bayramı arifesinde, İstanbul’daki özel bir hastanede hayata gözlerini yumdu Sevda Hanım. Otuz yıl boyunca eşinin peşinde şehir şehir, lojman lojman sürüklenmiş, sessiz ve kalender bir ömrü acılar içinde tamamlamıştı. Arkasında dünyalar tatlısı bir torundan başka telsiz ve daktilo sesleri arasında geçmiş yılların ardından sessiz evin kuytusunda emeklilik günlerini geçirmeye çalışacak bir koca ve babasına bakışı bir daha hiçbir zaman çocukluğundaki gibi olmayacak bir kız evlât bırakarak sessizce göçüp gitmişti.
Sayfa 39 - Mahal Yayınları