İyi bir insan değildim ve iyi biri olmamak, iyi biri olmaktan daha acısız geliyordu çünkü kötüydünüz ve siz kötüyken kimse sizden daha fazlasını beklemezdi.
Gideceğim yolların sonunu çok iyi biliyordum ama o yollarda yürürken yaşayacaklarım ve yaşatacaklarım hakkında hiçbir fikrim yoktu. Dikenler bedenime batabilirdi, düşebilirdim ve tekrardan kalkıp koşabilirdim; beni durdurabilirlerdi ama ben yine de koşmaya devam edebilirdim.