“Biz,” “biz,” ve “biz...” Birey olarak konuşmasını şaşkınlıkla izliyordum. Ama bunun düşünürken, bizim kadınlarımızın çok fazla bireysel oldukları için ikide bir eleştirdiğimizi hatırladım birden.
Keşke yüz kere onun boynuna sarılacak duruma gelmeseydim. Yüce Tanrım biliyor ya, etrafını birçok güzel şeyin sardığını gören ama onlara dokunma izni olmayan biri gibiyim.
O kadar çok şeye sahibim ama ona olan duygularım her şeyi yutuyor; o kadar çok şeye sahibim ama o olmayınca benim için her şey değersiz.
İnsanların birbirleri için pek az şey ifade etmesi bende genellikle göğsümü parçalamak, beynimi dağıtmak isteği uyandırıyor. Ah, karşımdakine geçiremediğim sevgi, sevinç, şefkat ve hazzı karşımdaki de bana sunamaz. Tüm kalbim mutlulukla dolup taşsa bile karşımda kılı kıpırdamadan duran soğuk birini mutlu edemem.