Kızıyordum, artık kızmıyorum.
Bir şey oldu epey önce, kimsenin beni öldüremeyeceğini fark ettim. Affedilmeyecek ihanetlere tanık oldum. Affetmeyeceğim. Affetmenin, ne büyük uyum isteği ve palavra olduğunu fark ettim. Çok uyumsuz muşum. Azıcık uyayım diye, ne fedakarlıklar yaptım, geçmiş olsun, affedemiyorum, etmeyeceğim de. Korku kendi cehenneminde debelensin, benim cehennemim başka..

Umay Umay

poetika, bir alıntı ekledi.
 18 saat önce · Kitabı okudu

şiddet bu ülkede inanıldığı gibi sorunları hemencecik halleden sihirli bir değnek değil. silahlar ve bombalar masallardaki adaletli kralı ya da aşktan ölümlü kraliçeyi yaratmıyor. şiddet ceza vermiyor. Şiddet öldürüyor. toplumun “ölüseviciliğini” destekleyen, körükleyen bir süreç yaşıyoruz. bir kez daha şairlerin kalemi kırılmıştır. bir kez daha cezaevlerinin insanların diri diri yakıldığı, gömüldüğü ya da yaşayan ölü haline getirildiği yerler olduğu ispatlanmıştır. bir kez daha birbirimize sarılamayacağımız mesafeler, duvarlar örülmüştür.

Bütün Güzel Çocuklar Şüpheli, Umay UmayBütün Güzel Çocuklar Şüpheli, Umay Umay
Bayan_Book, bir alıntı ekledi.
22 saat önce · Kitabı okudu · Puan vermedi

Aşkın hiç doğurmayan karnında gizlenmiş yatıyor gibiydiniz.

Şimdi, koskoca bir ne? girdi aranıza.
Ağaçlar ve balıklar mı?
Orman ve su mu?
O çocuk sen yaşlı mıydın?

Aslında düşlediğiniz tek şey, veda mıydı?
Olabilir mi?

Cevapsız Ağrı, Umay UmayCevapsız Ağrı, Umay Umay