Omzumdaki İki Arkadaş Bir solukta bitti.
Bittikten sonra tıpkı kitaptaki kuşun söylediği gibi yüksekte güvende ve huzurlu hissediyor insan.
Aşamadığımız, travma yaratan, üzüldüğümüz ya da baş edemediğimiz her bir anımıza dokunan bir hikaye. O anılara öpücük konduran. İnsana anılarını,kayıplarını, dertlerini hatta yaralarını kucaklatan.
Çünkü bazen gerçektende onlar bizi biz yapan şeyler. Yeter ki su samuru gibi sizi olduğunuz gibi kabullenen, anlayan en önemlisi de “dinlemeyi bilen” insanların çoğunlukta olması.
Karamsar hissettiğiniz dönemlerde dönüp dönüp okuyacağınız bir kitap. Yormadan, sıkmadan, görsellerle zengileştirilmiş olması da en güzel yanı.
