Bize gelince, 21. Yüzyıl ile baş edeceksek her şeyden önce Stockholm Sendromundan kurtulmanın yolunu bulmamız, kendimizi sevmeyi yeniden öğrenmemiz lazım
“Sanat hayattan esinlenir, hayatı doğrudan ya da sembolik düzeyde taklit eder ya da etmelidir “diyorsak Amerikan sinemasına sanat demek olası değildir.
“Her birey yaşamı öğrenecek, kendi gizlerini keşfedecek, talip olduğu kadarının peşinden gidecek ve ancak hakkı olanı alacaktır. Nete hakkı olup olmadığı sadece kendi tercihidir. “