Umutcan Kebçeler
@umutcankebceler
null
Şu anda okuduğu kitaplar
"Yalnızca buradan uzaklaşmak istiyorum. Murundu yoluna kadar gidebiliriz. Yakındır, fazla benzin de gitmez."
Güldü.
"Büyüklerin sorunlarıyla uğraşmak için daha çok küçük değil misin?"
Evdeki yoksulluk o dereceydi ki, insan erkenden hiçbir şeyi çarçur etmemeyi öğreniyordu. Her şey parayla ve pahalıydı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Portuga!"
"Hımm..."
"Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?"
"Neden?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve 'gün ışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu' hissediyorum."
Fabrikada fazla mesai yapan birileri olmalıydı. Ama mesai, genellikle saat sekizi pek geçmezdi; hele dokuzu hiç. Bir süre bu işyerini düşündüm. Orayı sevmiyordum. Sabah insanın içini kasvetle dolduran düdüğü saat beşte daha da iğrenç geliyordu. Orası her gün insanları yutan, akşam olunca da çok yorulmuş insanlar kusan bir canavardı.
"Peki yavrum. Bir hafta boyunca geceleri de çalışıp o giysiyi sana alacağım."
Elini öptüm ve yanağım eline dayalı, eve kadar yürüdük.
Böyle edindim şair giysimi. O kadar güzel olmuştum ki, Edmundo dayı fotoğrafımı çektirmeye götürdü.
Çabalarım boşunaydı. Bazen büyük insanları anlamak ne güç oluyordu!