Defalarca ölümü, bedenimin zerrelerine değin çürüyüp dağılmasını düşündüm. Öyle ki bu düşünce beni korkutmuyordu,aksine yok olup gitmeyi, gerçekten arzuluyordum.
Ömrümün tükenmekte olduğunu, acılı bir şekilde yavaş yavaş sönüp gittiğini biliyordum. O halde ne gereği var ki bu ayaktakımının, bu ahmakların hayatını düşüneyim!