unclebukowski
@unclebukowski
İnsanın ruhu, vücudunun en bitkin parçası. Ve ne zaman öleceğimizi bilmediğimiz için hayat sonu olmayan bir yolmuş gibi geliyor bize..
@fm.rocknroll
Haftalarca süren bi sarhoşluktan ayılmış ve herşeyden vazgeçmeye iyice niyetlenmiştim.
O sıralar kafamda biriken şeylerle birlikte yaşıyor ve kurumsal bi işte çalışıyordum.
Beklentilerim bitmiş, sorunlar artmış ve ruhumu yavaş yavaş hissetmemeye başlamıştım.
Her şeyi bırakıp gitme telaşına düşmüştüm fakat bu da ölümün başka bir biçimiydi.
Gittiğim yerde nasıl bir hayat yaşayacağımı bilmiyordum ama bu şehirden gidip bunu denemeye değerdi..
unclecaner
Reklam
Dünyanın büyük kısmı kafayı yemişti. Geri kalanlar da öfke içinde yaşıyorlardı. Ha bir de ne kaçık ne de öfkeli olmayıp, sadece salak olanlar vardı. Hiç şansım yoktu yani. Hem de hiç.
Sadece oturup sonumun gelmesini bekliyordum..
''Ben hayatım boyunca hep bir şeyler bekleyip durdum. Bütün hayatım boyunca sanki tren istasyonunda bekler gibiydim. Bütün bu zaman boyunca sanki yaşadığım hayat gerçek değildi de bir tür bekleyişti.''
Andrey Tarkovski
Bazı kaybedişler aslında zaferdir..
Kişinin bunu fark etmesi, onu olmak istediği yere götürür..
Fark edememesi ise kaybedemediği şeye tekrar geri götürür..
Ve bu ikisinde de ilk adımı önce siz atarsınız..
Ya ileri, ya geri..
Ama bi savaş vermeniz kaçınılmaz..
Yiten bi anı gibi,
Solgun ay..
Alıp başını gitmek istiyosun, hep gitmek istiyosun..
Ama biliyosun ki, hiç kimse nereye gittiğini bilmeyen birisi kadar uzağa gidemez..
Gider bazen..
Ama genelde gidemez..
İyi geceler, tabi böyle bir şey mümkünse..