ece
@underbluemoon
Reklam
Bulunduğun yere yabancıymış gibi davranırsan, kendinden utanıyormuş gibi yaparsan insanlar da sana öyle davranmaya başlar.
Endişeliydi çünkü hayatta olmak endişelenmek demekti. Hayat korkutucuydu, bilinmezlerle doluydu.
"Aman anlatılacak bir şey yok." demeyi öğrenmişti ; hızlı öğrenirdi. Bu bahaneyi hiç uzatmadan kabullenmelerine şaşırmış ama uğraştırmamalarından rahatlamış, benmerkezciliklerine şükran duymuştu. Hiçbiri başkasının hikayesini dinlemek istemiyordu zaten, kendilerininkini anlatmak istiyorlardı.
Reklam