BSA

Şimdi
Yazmak anlatmak iyi gelirdi belki. Ama kötü de değilim ki? Sadece anlamımı kaybetmiş olma düşüncesi belki de sürekli olmak istediğim o "basit insan" kalıbına sığabilecek kadar daralmış olma hissi biraz mide bulandırıcı olabilirdi. Ama ben bunu hissetmiyorum. Yazacak hiçbir şeyim yok sanki. Kardeşimin hikayesi kitabındaki karaktere dönüşüyorumdur belki... Ne çok bahseder oldum hissizliğimden...
Reklam
sus
Kendini küçük düşürme. Işık hiç sönmedi. Başımın ardındaki. Söndü zannedenler utansın ki; Pişmanlığım yok. 20 yaşıma gelmişim.
Huzurum
Böyle iyiyim. Her şey kötü. Ama ben iyiyim. Her şeyi kaybetmiş olmanın huzuru doluyor içime. Tek korkum koru bir insana dönüşmek. Çünkü "Artık hissizleşmiş biriyim"
Mie
Doğruyu düşünemiyorum artık. Belki bir ödüldür belki de ceza...
Reklam