Konuşmak susmanın kokusudur.
Ya sus-git, ya konuş-gel, ortalarda kalma.

ÖAsaf

Demian, bir alıntı ekledi.
10 saat önce

Ne zordur etrafın kalabalıkken derdinle yalnız kalmak! Ne çiledir konuşacağın yerde sus pus durmak . Derdini paylaşanın yoksa derdini sevmekten başka bir yol kalmıyor. O yüzden mecnunlar gibi kendi kendime yazıyor,kendi kendime okuyorum. Ağlayışım da bile yalnızım. Yanımdakiler yıldızlardan da uzak. Uzağın uzağında ise sen. Ben geceye derdimi açarken sen hangi dağda bağdaş kurmuş yıldızları seyrediyorsun ?

Aşkın Gözyaşları 3 - Kimya Hatun, Sinan YağmurAşkın Gözyaşları 3 - Kimya Hatun, Sinan Yağmur
M.A.A, Ene 'Sus Ey Nefsim''i inceledi.
13 saat önce · Kitabı okudu · 7/10 puan

İnsanın kendi nefsi ile konusmasını anlatan nefsin deyim yerindeyse röntgenini çeken güzel bir kitap.Nefsin arzularını isteklerini nefsi öldüren seyleri nefsin mertebeleri vs seyleri anlatan okunması gereken bir kitap

Abdullah SAFİDEMİR, bir alıntı ekledi.
19 saat önce · Kitabı okuyor

Cüz: 8 Sûre: 7 A'raf 26
Ey Âdemoğulları! Size avret yerlerinizi örtecek bir elbise ile (giyinip süsleneceğiniz) bir süs elbisesi indirdik. Bir de takvâ elbisesi ki, bu hepsinden) daha hayırlıdır. Bu (maddî ve manevî elbiseler), Allah'ın âyetlerindendir; tâ ki ibret alsınlar.

Kur-ân’ı Kerîm Muhtasar Meâli (Açıklamalı), Kolektif (Sayfa 152 - Hayrât Neşriyat))Kur-ân’ı Kerîm Muhtasar Meâli (Açıklamalı), Kolektif (Sayfa 152 - Hayrât Neşriyat))
Sümeyra Ersu, bir alıntı ekledi.
20 saat önce · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

Neden kendi yatağında yatmıyorsun? -Melany
Senin yatağının daha yumuşak olduğunu fark ettim. Sus da uyuyalım -Astrid

Kahin ve Anka, Buse Pendaz (Ephesus yayınları)Kahin ve Anka, Buse Pendaz (Ephesus yayınları)
Berkay, bir alıntı ekledi.
22 saat önce

"Ona söylenen bütün sözler ‘sus’ diye başlamıştır; bütün nesneler ‘cıs’ diye tanımlanmıştır; bütün meraklar ‘hayır’ diye yanıtlanmıştır; bütün sevinçler ‘ayıp’ diye kınanmıştır; bütün sokaklar ‘içeri’ diye bitirilmiştir; bütün ufuklar ‘otur’ diye karartılmıştır; bütün büyükler ‘doğru’ diye kutsanmıştır; bütün oyunları ve arkadaşları ‘kötü’ diye paylanmıştır. 
Kendisi yoktur artık. Bu yüzden öteki de yoktur. Yalnız bile değildir. Yalnızlık duygusu yoksunudur. Şekilsizdir. Herkese benzediğinden özü de yoktur. Cümlesiz ve fikirsizdir. Kendi ‘mahallesi’ dışında eli ayağı dolaşır. Çocukluğu olmadığı için ne anısı, ne geleceği vardır. Acısı varsa da kimsesizdir.
Her geçen gün sayıca büyüyor bu kimsesizler ordusu; her köşe başında,her pencerede,her iş yerinde,her metroda,her köprü altında,her okulda, her yerde her geçen gün daha da kimsesizleştiriliyorlar.

Sarkacın Kalbi, Şükrü ErbaşSarkacın Kalbi, Şükrü Erbaş

"Bunaldığımda kitaplarım vardı yanımda...Kafam karıştığında kitaplarım...
Kaçmak istediklerim aklıma gelince sığındığım güçlü,nazik limanım...
Müphem fikirleri kovma aracım...Dayanağım...Tesellim...Vicdanıma karşı sus payım...Muhabbet durağım...Kitaplarım..."

Hatalıydım. Aramadılar. Gittiler. Mükemmel bir kaçış planı içinde. Sözüm ona hatasız bir hayata, sözüm ona her şeyin daha güzel olacağı bir hayata gittiler. Sahi hata o kadar büyükmüydü ? Yani gitmek kalmaktan her halükarda iyi miydi? O kadar mı hatalıydım. Yağmur yağacağını bilerek çamaşırları içeri almadık diye mi oldu bütün bu olanlar. Geceleri balkonda oturup üstümüz kapalı bir şekilde yağmuru sevdiğimizi söylemek çok mu samimiydi? Islanırım korkuları seviyorum dediğiniz şeylere engel olması çok mu manidardı yoksa? Sus dedim anlatma eski de kalan ne varsa. Eski de kalmak yerine çorap içine sıkıştırılmış korkak bir sigara paketinde kalmak isterdim galiba… Güzel koşuşturmaları geçtikten sonra hüzünlü bir bekleyişim oldu. Oturduğum yerler farklı yerlerdi ama hep ben kapıya doğru oturdum. Baktım. Hayal ettim. Geliyorsun gibi yaptım. Yemedim. Biri dokunmasın diye omzuma herkesten uzakta bir yerde oturdum. Gelen geçeni izledim. Aynı şeyleri anlattım defalarca. Her defasında yarısına geldiğimde niye anlatıyorum ki dedim. Sustum. Ben susunca çok konuşurum. Bir de çok çaresiz bir hüzün içinde olunca. Sonra yana döne, sağa sola yatağın en rahat yerini bulamadan uykuya daldım. Uyandım yine aynı. Hep aynı.



- Emre Koçak

DESTİNA ÖYKÜ, bir alıntı ekledi.
19 May 23:58 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Sus hayat uyanmasın.

Burada Gömülüdür 2. Cilt, Ahmet Erhan (Sayfa 529 - KırmızıKedi yayınevi)Burada Gömülüdür 2. Cilt, Ahmet Erhan (Sayfa 529 - KırmızıKedi yayınevi)