Git dönme hiç geri
Seni tanıdığıma pişman ettin beni
Açtım sevdiğin filmi yok eski tadı
Hiçbir şey gibi
Sus tazeleme derdi
İhanetin kalbimi deldi
Sen gülüşümü aldın
Şimdi çalar bana Müslüm,Ferdi
Yoksun burdaa
Neden burda
Yoksun burdaa
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir haberlik yol var,
Tevazu kadar hafif,
Bulutlar onlar.
Bir satırlık nefes ötede,
Alışılagelmiş adımlar,
O adam insanların içindeydi.
Gözlerde mavilik var,
Arasından kıpkırmızı şimşekler.
Oralarda oturuyordu bir bayan,
Yaşamak aslında kalemle yazılan.
Bir gencin rüyası içinee gerçeklik,
Dakikasından erken saniyesi var.
Güzellik içinde enteresan bir rahatlama bayan,
Şair noksanlığıyla silgisinde.
Beş dakika on yıl gibi,
Kuşlar gibi.
İnce bir kıl ardından yaprak açıyordu,
Yaşlanmak üzere bir genç.
Gülmek kadar yabancı,
Uzun ve ince dünyası.
Danışma ve sus,
Sus ve süs.
Senin mahallelerin trenlerin oralarda,
Kaldır kafanı ve düz...
AYKUT BARIŞ ÇELİK
Nick Sagan, babası Carl Sagan hakkında şunları söylüyor:
“O, çok küçük yaşlardan itibaren sahip olduğum en iyi öğretmendi. Biliyorsunuz, çocukken anne babanıza sorular sorarsınız, mesela gökyüzü neden mavi diye. Birçok anne baba da, “Araştır,” ya da “Sus, beni rahatsız etme,” der. Babam ise her zaman öğrenmeye ve bildiklerini anlatmaya istekliydi, her şeyi açıklardı.”
Yunus b. Ubeyd, "Ben, dilini korumada dikkatli olan herkesin, diğer amellerini korumada da öyle dikkatli davrandığını gördüm" demiştir.
MANŞET: PERMAFROST ONU 2,500 YIL TUTTU. SONRA ARKEOLOGLAR ONU BULDU - Kürklere sarılmış, HALA KARANLIKTA PARLAYAN altınlarla.
Güney Sibirya'nın Altay Dağları uç noktalar ülkesidir - alevli yazlar, acımasız kışlar ve ölüleri bin yıldır buzlu bir kucaklaşmada hapsediyor. 2024 yılında, uzak bir vadide çalışan bir arkeolog ekibi donmuş toprakta bir depresyon fark etti, antik bir mezar höyükünün işaretidir. Dikkatli kazmaya başladılar, soğuk havada nefesleri görünür, eldivenleri buzla kaplı, ortaya çıkan ise daha önce görmedikleri donmuş bir mezar oldu. Çukurun içinde, kürkler ve derilerle sarılı olarak, yaklaşık 2500 yıl önce yaşamış ve ölmüş göçebe bir süvarinin cesedi yatıyordu. Permafrost onu neredeyse mükemmel bir şekilde korumuştu - derisi, saçları, dövmeleri, hatta midenindekiler bile hala sağlamdı. Ekip, vücudunun yanında altın süsler buldu: çekiç altından yapılmış sarılmış geyik, sıçrayan hayvan şeklindeki karmaşık plaketler ve dokunulduğunda hala zayıf bir ses çıkaran küçük çanlar. İskitler, "hayvan stili" sanatlarıyla ünlü usta kuyumculardı - savaşta kilitli yaratıklar, yırtıcı hayvanlar ve av iç içe geçmiş, bozkırın vahşi ruhu değerli metallerle kaplı. Bu savaşçı en iyi varlıklarıyla gömülmüştü: silahları, atı (donmuş kalıntıları çukurun köşesinde yatan) ve altınları, hepsi öbür dünyada ona eşlik edecekti. Araştırmacılar donuk gri ışıkta diz çöktü, farları çukurun karanlığını keserek vücudu ve hazinelerini fırça ve küçük aletlerle ortaya çıkardılar. Birisi yukarıdan telefon fotoğrafı çekmiş: Roma İmparatorluğu doğmadan önce ölen, Pers krallarının çağından beri yüzü güneş görmemiş bir adamın etrafında parka kaplı figürlerden oluşan bir daire.
Yakın planda, kamera altın geyiği yakalıyor - boynuzları geriye doğru süpürülmüş, bacakları altından katlanmış, vücudu