Sayfanın köşesinde kıvrılmış
alınganlıklar ediniyorum kendime
Yazsaymış ya şair!diyorum
çok istiyorum diye
Sayfalarca içerliyor
burkuluyorum yazılmayışına önce
Sonra hiddetle azarlıyorum adımı
"adım!"diyorum,"sus!"
Koşmak artık,
azarlanmış bir şair gibi benziyor sarılmak isteyişe
Yaşamak denen şey nedir bilmiyorum Dildâde, ve anlamıyorum da nasıl olur da kendimi bu kadar şımartırım? Bir tarafta doğarken şehit olan bebekler, bir tarafta idam edilecek babasına son kez sarılacak çocuklar, bir tarafta açlıktan ölenler, işkenceye maruz bırakılanlar, öz yurdunda parya olanlar, kaçırılıp tecavüz edilenler... Ben bunların yanında hangi konuyu dert diye anlatabilirim ki sana? Ümmetin derdiyle dertlenmediğim yetmezmiş gibi nasıl olur da bir derdim var diye haykırırım? Kendime çok kızıyorum Dildâde. Hiçbir şey yapmıyorum, elimden gelenleri ardıma bırakıyorum, duama ilk kendimle başlıyorum... Tüm bunlar yetmezmiş gibi bir de aynı cenneti istiyorum bu sınanmamış hâlimle. Ne oldu bana Dildâde? Bu ümitsizlik, yorgunluk, tahammülsüzlük ne diye bende var? Bunca imtihanı ben mi yaşadım ki? Babası ölüme götürülen ben miyim? Bombalarla uyanan ben miyim? Aç uyuyan ben miyim? Ben miyim zorla orucu bozulan?.. Değilim Dildâde, değilim ve sanıyorum rahatlıktan bütün bunlar. Ama sana da kızıyorum. İnsan sevdiğini uyarır, hatası varsa vurur yüzüne. Ki sen de haklısın. Söyleyince inkar edeceğim, iyi yanlarımı anlatacağım sana. Bildiğinden susuyorsun sen de. Sen de sus Dildâde ben gibi sus, 2,5 milyar gibi sus. Bi biz kalmıştık zaten. Sus ve bir gün öldürülerek susturulacağın günleri bekle ama acele etme; sabır...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ufak Bir Süs
Bir bir gideceğim
Ayaklarımın değdiği yerde bitecek
Kır çiçekleri
Toprağın anızlığını alacağım
Mutlulukla yeşerecek
Bulur o hep yolunu
Ne de olsa?
Ben el vereceğim
Gezeceğim, görün bilin ama
Çok da ses etmeyin
Süsü budur belli belirsiz hayatların
Seyredin
Ama...
bakmayın isli topuklarıma
...umudumdan tanırlar beni,
en çokta sabrımdan..
ardımda bıraktıklarım kocaman bir dağ,
birini aşsam binlercesi birikir.
dua ile bir damla yaş yapışır kirpiklerime,
ve çaresizlik hep kaderime.
derinlerde yaşarım,
kimsenin bilmek ya da görmek istemediği en derinlerde..
ne yerim, ne içerim, ne hissederim kimsecikler bilmez.
denize karşıdır her daim hayallerim, vazgeçemediğim!
ilkinden daha çok sevdiğim ikinci hayatım.
tatmin olamaz bir türlü beş duyum,
kalp denen uzvum..
sürekli masal dinler kulaklarım,
şiir duymak isterken delicesine,
sonra içli bir ses;
"şiir olan cümleler ayrılsın,
kaldı onlar mahşere"..
ruhum çoğu vakit ayrılmak ister bedenden,
çünkü beden çaresiz,
merhem gökyüzünde sonsuz bir bulut kümesi.
sükutum kırmamak içindir duyguları,
lakin bana düşer hep kırılan duyguların ruhta ki gargarası.
sever insanlar yaygara kopartmayı, lafı, yalanı ve dolanı..
sağım dersin yalan,
solum dersin geriye kalan;