m୨ৎ
@unutulandunler
Sana ait olan seni bulur.
Lise4
11 Ocak
25 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Yaşımı sildi. “Ağlama,” dedi üzgün bir sesle.
“Yalnız olduğumu söyleme bir daha,” dedim, ağladığım için boğuk çıkan sesimle. Bakışları daha da üzgün bir hal aldı, bu durum ağlama isteğimi daha çok artırdı. “Sen söylersen kaçamam ondan. Yalnızlıktan kaçamadığım için de senden kaçarım. Ama ben yalnız olmak istemiyorum.”
Pişmanlıkla bir damla gözyaşımı daha sildi. “Yalnız değilsin,” dedi gözlerimin içine bakarak. “Artık ben varım.”
Gözlerimin içine bakarak söylediği beş kelime tüylerimi diken diken etti. Artık o vardı. Artık bir Aral var hayatımda...
“Söz mü?”
Gitmeyeceğine söz veremez miydi?
Kafasını sallarken başparmağı dalgın dalgın yanağımı okşadı. “Söz,” dedi net bir şekilde.
Bedenimi daha sıkı sardı. Tek eliyle saçlarımı okşadı. "Ben seni anlarım Lina," dedi saçlarımın üzerinden. "Kimse anlamamış seni, sen de vazgeçmişsin kendini anlatmaktan ve bu çok kırmış seni, dilini keskinleştirmiş. Canın yanmadıkça hiç açmıyorsun kendini, canın yanınca da yakmak istiyorsun her şeyi."
Söylediği her kelime kalbimin dört odasında yankılandı, duvarlarını üzerime yıktı. Çok üzüldüm. Beni anlamasına üzüldüm. Benim anlamadıklarımı anladığına üzüldüm. Anladığı halde bana söylediklerine üzüldüm.
"Ama ben seni anlarım," derken sesi güven vermekle kalmadı, eli öyle şefkatle dokunuyordu ki saçlarıma kalbimi acıttı. "Ben seni dinlerim. Sen yeter ki düzeltmek iste, ben sana öğretirim. Yalnız kalmaktan korkuyorsun ama ben hiçbir yere gitmiyorum Lina, hep sen kaçıyorsun benden. Kaçma benden. Kaçma kendinden."
"Bitmedi konuşmamız."
"Sen benimle konuşmuyorsun ki," dedi. "Sen beni pişman olacağınşeylerle sucluyorsun."
Öfkeli gözlerini bana çevirdi. "Öç alıyorsun benden. Sana yaptığımı düşündüğün şeyi yapıyorsun. Öçle hınç yaşanmaz Lina. Sana bunu kim öğretti bilmiyorum ama sana ve yalnızlığına bir faydası olmadığı çok açık."
Aral'ın gözlerinde saniyesinde bir pişmanlık oldu. "Acıdı mı?"
"Acıdı." diye onayladım gözlerine bakarken.
