Ben de… ben de anlamıyorum. Her şeyi anlayarak mı yaşıyoruz sanki? Yaşadıklarımızda bilinç payının ne kadar olduğunu hiç düşündün mü? Anlamadan, düpedüz yaşadığımız ne çok şey var gündelik yaşantımızda bir düşünsene.
Oysa herkes bilinçsiz bir mutluluk içinde. Yapıntı bir mutluluk bu. Gülümseyişleri bile yüzlerine yapıştırılmış gibi. Hak edilmemiş bir neşeyi yaşıyor bu insanlar ya da neşeye benzeyen o şeyi. Kim bilir belki bu da bir unutma biçimidir. Bir bezginlik biçimi.